Aagje eet bij…. de Rittersturz in Veldenz (Duitsland)

August 7, 2015

 Aan al die mensen die stug blijven volhouden dat de Duitse keuken tuttig of zelfs vies is, uit worst en zuurkool bestaat, veel te zwaar en ouderwets is: ga in Duitsland eens naar een goed restaurant. Nee, niet het allergoedkoopste dat je kunt vinden en nee, niet dat toeristending met geruite tafelkleedjes dat toevallig langs de weg ligt. Ga eens naar een goed restaurant. En dat hoeft in Duitsland echt niet duur te zijn.

 

Rijd bijvoorbeeld naar de Rittersturz in Veldenz, daadwerkelijk vernoemd naar een ridder die er vlak tegenover van zijn paard rolde. Daar vind je Volker Kruft in de keuken en zijn partner Doreen Sömisch aan je tafel, en beiden zullen je een buitengewoon prettige avond bezorgen. Kruft heeft een eigen stijl met licht mediterrane invloeden, en schuwt niet voor een experimentje terug, zonder al te woest uit te pakken. Olijfolie-ijs is niet nieuw, maar in deze omgeving toch iets gewaagder dan in pakweg Berlijn of Hamburg. De Rittersturz ligt net buiten het dorp in het groen, en heeft een mooie tuin – waar we helaas niet belandden, omdat het uitgerekend die avond regende. Niet getreurd, het eten maakt dat ruimschoots goed!

 

Badderen in soep

Vooraf kiezen we voor een Schäumendes Süppchen van zwarte knoflook, waar kleine cantharellen in ronddrijven. We worden soms wat moe van al het culinaire geschuim, maar dit keer is het daadwerkelijk functioneel – het schuim houdt de romige soep heerlijk luchtig en de ronddrijvende bloemetjes zorgen voor een mooi kleurcontrast. En al was dat uiterlijk er niet geweest… wat een goddelijke soep! Je zou het liefst een bad vol bestellen en er urenlang zachtjes in ronddobberen. De andere kant van de tafel heeft mozzarella in parmaham, die vol van smaak en heerlijk stevig is.

 

Als hoofdgerecht kiezen we voor Steinbeisser met zeevruchten en rijst, met voor de overkant lamsvlees in een saus van zwarte olijven. De Steinbeisser (oftewel modderkruiper, wat toch een stuk minder charmant klinkt) is perfect bereid en de zeevruchten geven extra smaak, maar overheersen nergens. De gele rijst lijkt op het eerste gezicht wellicht wat saai, maar maakt de boel net mooi af – een ander bijgerecht zou de boel te ‘vol’ hebben gemaakt. Het geheel is precies in balans.

Dat geldt ook voor het lam: de saus is ‘puur’ bijna te intensief, en het lam eigenlijk heel naturel. Eet ze samen en je hebt een prachtige balans te pakken. Begeleid door een glas lokale wijn zijn wij in-tevreden.

 

De afsluiting: zacht fruit met sabayon uit de oven, en meloengranita met olijfolie-ijs. Voor Aagje, die niet van boterige smaken houdt, is het ijs bijna te romig van smaak, maar lekker is het zeker en wederom is het de balans, nu met de frisse meloengranita en het kruidige koekje eronder, die het ‘m doet. Doris geeft aan dat het ijs bij uitstek iets is voor mensen die van wat minder zoet houden, en na een hap ijs valt inderdaad opeens op hoe zoet de sabayon eigenlijk is.

 

Vallen maar!

Mocht je nou in de buurt zijn, bijvoorbeeld op vakantie aan de Mosel of in de Eifel, rijd dan vooral even door naar de Rittersturz. Niet om van je paard te vallen, maar wel een klein beetje in katzwijm. Er staat helaas geen kaart online, maar geloof ons nou… gewoon doen (wel even reserveren!) [MT] www.rendezvousmitgenuss.de

Please reload

Recent Posts
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Classic
  • Facebook Classic
  • Pinterest App Icon
  • Twitter Clean

October 31, 2019

Please reload

Please reload

© Copyright 2018 Uitgeverij Aagje Blok