Op de keukentafel: Pride and Pudding – Regula Ysewijn

April 21, 2016

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wat is dit een mooi boek! Aagje liep een kookwinkel in en kon niet weg zonder een exemplaar van Pride and Pudding onder de arm, geschreven door de Belgische fotografe en grafisch vormgeefster Regula Ysewijn. ‘Wederhelft’ Bruno Vergauwen maakte de prachtige illustraties. Ysewijn is, zoals ze zelf stelt, ‘obsessed with Britain’ en stort zich in dit boek op de geschiedenis van de British Pudding. Een toetjesboek dus? Welnee! De klassieke British Pudding kon van oudsher elke vorm – zoet of hartig – aannemen. Wel eens haggis gegeten – of van een afstandje staan gruwen? Pudding! Ooit afgevraagd waarom bloedworst in het Engels Black Pudding heet? There’s your answer!

 

Ysewijn ploegde bergen geschriften door en deed onvermoeibaar onderzoek naar dit intrigerende Britse culinaire erfgoed. Ze verwerkte al die kennis in een fikse verzameling intrigerende recepten, die ze wist aan te passen aan de hedendaagse keuken cq maag. Het zal nog steeds niet ieders cup of tea zijn: Hogs pudding van varkenslever of Black Pudding van 500 ml vers varkensbloed vergen toch enige moed. Voor wie dat te vlezig cq bloederig is: met Pride and Pudding kun je ook volop je zoete hart ophalen. Plum tart, apple charlotte of hét comfortfood bij uitstek Bread and Butter Pudding – ze zijn allemaal van de partij. De foto’s zijn prachtig, de teksten deskundig en enthousiasmerend en de illustraties kleine kunstwerkjes. Maar het is vooral de enorme liefde en aandacht waarmee dit boek overduidelijk is gemaakt, die Pride and Pudding zo de moeite waard maken. Wij gaan gauw eens de Jaune Mange maken (een prachtige oranjegele variant op de blancmange – waarbij ik altijd aan Monty Python moet denken) die prachtig oogt en heel maakbaar lijkt. Zelfs als je je niet durft te wagen aan dingen in darmen of bloed, is dit het ideale boek om je culinaire kennis te verrijken en misschien zelfs wat grenzen te verleggen.

 

Hebben we dan helemaal geen kritiek? Nou… een beetje. Het ‘Woord vooraf’ van Dr. Annie Grey leest erg vertaald, en dat doet dit Aagje beroepsmatig een beetje pijn. Er zijn hier en daar wat meer tekstpijnpuntjes, maar laten we eerlijk zijn: je gaat erover vallen omdat er verder heel weinig te zeuren valt.

Een ander punt is het veelvuldig gebruik van suet. Suet is het harde vet rond de nieren van een rund of schaap, ideaal om mee te bakken, en voor culinair vertalers als dit Aagje altijd een nachtmerrie. In Engeland kun je het namelijk overal krijgen, zelfs in plantaardige vorm, maar in Nederland zul je echt heel hard moeten zoeken. Uitgevers vragen vertalers daarom altijd een alternatief te bedenken, en als we eerlijk zijn… dat is er eigenlijk niet. Ysewijn raadt aan om naar een slager of boer te gaan, maar op veel plekken in Nederland zul je inmiddels hard moeten zoeken naar een echte slager. Ik was dus heel benieuwd hoe Ysewijn het suet-probleem op zou lossen, en daar heb ik helaas geen antwoord op gekregen. Misschien gewoon maar snel weer op vakantie naar Engeland om een voorraadje mee te nemen…. [MT]

 

Je vindt Ysewijn op www.missfoodwise.com en op instagram @missfoodwise

 

Regula Ysewijn, Pride and Pudding, De geschiedenis van de Britse pudding, hartig en zoet, Davidsfonds Uitgeverij, isbn 978-90-5908-672-2

 

 

Please reload

Recent Posts
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Classic
  • Facebook Classic
  • Pinterest App Icon
  • Twitter Clean

November 21, 2019

Please reload

Please reload

© Copyright 2018 Uitgeverij Aagje Blok